| حضرت عيسي عليه السلام و عقيده الوهيت |
|
|
| نگارش یافته توسط سعید | ||||||||
| 13 تیر 1387 ساعت 00:01 | ||||||||
عقيده و الوهيت حضرت مسيح، پس از ايشان، در بين مسيحيان به سبب تحريف حقايق از سوى سران كليسا، رواج يافت. در انجيل ها به صراحت اشاره اى به اين مطلب (الوهيت) نشده است.
در سوره مائده درباره نسبت الوهيت به حضرت مسيح آمده است: «به يادآور زمانى كه خداوند به عيسى بن مريم مى گويد: آيا تو به مردم گفتى كه من و مادرم را دو معبود، غير از خدا، انتخاب كنيد؟ او مى گويد: منزهى تو، من حق ندارم كه ]درباره خويشتن[ چيزى را كه حق من نيست بگويم. اگر آن را گفته بودم قطعاً آن را مى دانستى. آنچه در نفس من است تو مى دانى; و آن چه در ذات توست من نمى دانم، چرا كه تو خود، داناى رازهاى نهانى. جز آن چه مرا بدان فرمان دادى ]چيزى[ به آنان نگفتم; ]گفته ام[ كه: خدا پروردگار من و پروردگار خود را عبادت كنيد، تا وقتى در ميانشان بودم بر آنان گواه بودم ]نگذاشتم راه شرك را در پيش گيرند[; پس چون روح مرا گرفتى، تو خود بر آنان نگهبان بودى و تو بر هر چيز گواهى». مسيحيان، ولادت بدون پدر حضرت عيسى (على نبينا وآله وعليه السلام) را دليل الوهيت وى مى دانند. قرآن كريم به شدت با اين عقيده مخالفت كرده و در چند جا با دلايل متقن به رد اين نظريه پرداخته است. از جمله:
تعداد مشاهده :353
Powered by IranSohrab -Mahmoud Ghoochani v.1.4 |
||||||||
| < بعد | قبل > |
|---|

استفاده از مقالات و اطلاعات موجود در سایت تنها در صورت ذکر نام نویسنده و آدرس محاکمه در روزنامه ها - مجلات - وب سایتها و وبلاگها مجاز می باشد